Asaf

Kaybettiklerinden sonra hayata tutunmak mı daha zordur, yoksa yaşarken geçmişten kurtulmak mı?

“Asaf”, bir babanın en derin acılarla sınandığı, ama çocuklarının gözlerinde yeniden ışığı bulduğu dokunaklı bir hikâyeyi anlatıyor. Zehra’yı kaybettikten sonra beş çocuğuyla sessizliğe gömülen Asaf, bir yandan geçmişin izleriyle, bir yandan da kasaba halkının yargılarıyla yüzleşir.

Mektuplar, şiirler, yarım kalmış cümleler ve yeniden filizlenen umutlar arasında Asaf, hem kendine hem de sevdiklerine yeni bir yol açmak zorunda kalır. Toplumun dışlayıcı bakışlarıyla mücadele ederken, en büyük sınavını kendi içinde verir: Affetmek… En çok da kendini.

Bu roman; kaybın ardından ayağa kalkabilmeyi, sessizliklerin ardındaki fısıltıları ve kalbin yeniden nasıl sevgiyle dolabileceğini gösteriyor.